Elsene/Brussels – Pierre – Gilles – Clair-obscur – 16.02.2017-14.05.2017 – 4775

Pierre et Gilles embody a highly sophisticated art of the portrait, somewhere between photography and painting. They infuse a touch of humanity to the artificial beauty of celebrity, glorify ordinary people and enchant the world with superheroes plucked from mythology, the Bible and fairy tales. Nourished by art, film and all forms of popular culture, these painted images fit perfectly into the contemporary world.

Few artists are resistant to the test of time. The longevity of Pierre et Gilles on the stage of contemporary creation is exemplary, with a forty-year career nourished by artistic and sentimental complicity. Undoubtedly this is founded on, above all, the sincerity and generosity of the artistic process that has driven them since their beginnings – to honour, glorify and even deify the Human, to extirpate it from villainy, to save it from turpitude and provide a flamboyant world for it to inhabit.

This re-enchantment does not, however, take place by a simplistic dissolution of our world and the naive construction of another dreamed-up world. It arrives by a rather more subtle and clear-sighted balance of these two polarities, as Pierre et Gilles propose a new order, a kind of haunting and comforting alternative to insignificance and even mediocrity. Pierre et Gilles work is constructed by the accomplishment of a skilful equation via the objective of Pierre and the brushwork of Gilles. Portraits can be as seductive as they are repulsive, as licentious as they are modest, as well as current. They can be funny yet serious, candid and defiant, as authentic as they are unreal. Thus the artists succeed in creating the most just and universal homage to the Human, who is as brilliant as s/he is mediocre.

Through iconographic profusion, a wealth of possible approaches and powerful aesthetic harmony, the work of Pierre et Gilles has legitimately fascinated a wide audience for several decades already. However, the exhibition presented at the Museum of Ixelles (Brussels), then at the MuMa (Le Havre), as well as the exhibition catalogue, aims to offer new ways of understanding this duo’s work as unclassifiable as it is unavoidable.

Curator of the exhibition: Sophie Duplaix, Centre Pompidou

Museum van Elsene / Musée d’Ixelles – Pierre – Gilles – Clair-obscur – 16.02.2017-14.05.2017

Website & source : Museum van Elsene / Musée d’Ixelles
Website : Elsene/Ixelles

Gent – ROOTED. Painting Flanders – 15.03.2017-06.08.2017 – 4774

The nineteenth century sees Belgium become one of the leading industrial nations in the world. Farmers become factory workers, deserting the countryside for the city to live in cramped and stinking slums beneath towering mill chimneys that belch smoke day and night. Small wonder that growing nostalgia for a lost pastoral age causes artists like Emile Claus, Gustave Van de Woestyne, George Minne and Valerius De Saedeleer to abandon the stench of Ghent and breathe the purer air of the Leie area.

Here they find echoes of the lost idyll. Whether consciously or not, each seeks his roots in his own way. One finds them in ripening cornfields, another in the Bruegelian poetry of a winter landscape or a peasant’s ruddy face. Glimmering through their paintings, sculptures and drawings is a kind of collective essence of what Flanders is. A monumental, uncomplicated, and often almost spiritual ode to the region and those whose lives are bound to it.

But the Leie is not the only place where people are painting. In fashionable Ostend, James Ensor alternates between authentic fisherfolk and fantastical burlesque, for absurd humour is typically Flemish too. And as the nineteenth century turns into the twentieth, Léon Spilliaert finds himself lost in a world of accelerating change. While the war has yet to begin.

The First World War marks a dramatic watershed. Exile abroad gives artists like Gust De Smet, Frits Van den Berghe, Constant Permeke and Edgard Tytgat a sense of what is happening on the international art scene. They too take inspiration from the lives and pastimes of ordinary people and reflect what they see in  images of café interiors, fairs, circuses and the music hall. They commit their own emotions to their works of art, creating an intensely personal view of the world at that time.

Caermersklooster – ROOTED. Painting Flanders – 15.03.2017 – 06.08.2017

Website & source : Caermersklooster

Website : Gent

Brussels – Pol Bury – Time in motion – 23.02.2017-04.06.2017 – 4773


Pol Bury – Time in motion

The Belgian artist Pol Bury (1922-2005) is one of the founders of kinetic art. After his beginnings in painting, marked by the influence of Magritte, and time spent with other members of Jeune Peinture belge and CoBrA, he decided to follow a new path. His fascination for the art of Alexander Calder resulted in him turning towards sculpture and incorporating motion in his work. Thanks to his deeply personal work, which is both a successor of surrealism and bursting with innovation, he made a name for himself in the Paris and New York art scenes, thus obtaining international recognition.

This retrospective is an opportunity to discover Bury’s vast and diverse oeuvre. Paintings, sculptures, mobile works, fountains, jewellery, graphic and written creations are all on display in the biggest exhibition Belgium has dedicated to this major artist in twenty years.

Artistic advisor: Gilles Marquenie

BOZAR – Pol Bury – Time in motion – 23.02.2017-04.06.2017

Tongeren – Timeless Beauty – 17.12.2016-30.06.2017 – 4772

This exhibition signals a departure from what you usually expect from the Gallo-Roman Museum. An evocative interplay of authentic objects, intriguing texts by Roman authors and sensual images by the art photographer Marc Lagrange, leading you deeper into the mysteries of feminine beauty.

How did women use make-up two thousand years ago? What kind of jewellery did they wear? What kind of items would a Roman beauty case contain? Practical implements and educational films provide an insight into how women in ancient Rome made themselves beautiful and pampered themselves.
Contemporary women also talk about their perceptions of their bodies.

Timeless Beauty: prepare yourself for a timelessly beautiful exhibition.

Gallo-Romeins Museum – Timeless Beauty – 17.12.2016-30.06.2017

Antwerpen – Alec Soth – Gathered Leaves -17.02.2017-04.06.2017 – 4770


Alec Soth – Gathered Leaves

FOMU is bringing the work of renowned Magnum photographer Alec Soth (US, °1969) to Belgium for the first time with the exhibition Gathered Leaves. This retrospective draws from four critical series from his oeuvre: Sleeping by the Mississippi (2004), Niagara (2006), Broken Manual (2010) and Songbook (2014).

Alec Soth is known for his lyrical approach to documentary photography. His work is based on a fascination with the vastness of America, recalling Robert Frank, Stephen Shore and Jack Kerouac.
“Our vision of America is so shaped by television and movies. All we see are Hollywood starlets and New York cops. We sometimes forget that there are whole other lives being lived in the middle of America. And some of these lives are really inspiring.”
(Alec Soth, email interview with Aaron Schuman, 2 August 2004)

Alec Soth lives in Minnesota and is an artist, photo journalist, blogger, publisher, Instagrammer and teacher. His boundless energy and distinguished position in the international art world makes him a major influence on the younger generation of visual artists. FOMU’s presentation of his work depicts the evolution of his career and shows how important the role of the photobook was to his success.
Gathered Leaves is an exhibition by Media Space / Science Museum, London.
Curator: Kate Bush

FOMU – Alec Soth – Gathered Leaves -17.02.2017 – 04.06.2017

Liège – Noirs dessins du communisme – 03.02.2017-30.04.2017 – 4768

La caricature vise à faire rire ou du moins à ironiser.
Le Parti communiste de Belgique (PCB) attaque le trône, l’Église, les États-Unis, le militarisme, la droite, le patronat et les socialistes, mais jamais les dirigeants syndicaux. Le dessin politique, de son côté, revêt parfois un aspect lyrique, voire tragique, quand il exprime par son esthétique, la solidarité avec les opprimés. La presse communiste, au sens large, n’a pas recouru systématiquement à l’illustration graphique. Dans certains cas (ou à certaines périodes), la présence de dessins, n’est liée qu’à la rencontre très éphémère, d’artistes ou d’amateurs, avec le communisme. Parmi bien d’autres, Lumor illustre “Le Drapeau rouge” dans années ’20. Didier Geluck (alias Diluck, grand-père du Chat) produit une caricature quotidienne au début des années ’50.
L’équipe de Walter Burniat, Jo Dustin, Marcelle Lavachery, Philippe Moins, Willy Wolsztajn, anime “Le Drapeau rouge”, quotidien des années ’70 et ’80. Gaucho quant à lui dessine dans “La Gauche” et Sam dans la presse de TPO-AMADA, ancêtre du PTB.

Au travers de ces dessins politiques et caricatures, c’est tout un regard sur l’histoire politique et sociale du XXe siècle en Belgique – sur les enjeux internationaux, l’élan de solidarité avec les peuples opprimés et les victimes du fascisme – qui s’offre au visiteur. L’exposition affiche plus de cent reproductions commentées et présente des originaux dont des tracts clandestins de la Résistance.
Une exposition du Centre d’Histoire et de Sociologie des Gauches (CHSG) de l’ULB, du Centre des Archives du Communisme en Belgique (CArCoB), de l’Institut d’histoire ouvrière, économique et sociale (IHOES) et du Mundaneum.

Musée du Grand Curtius  – Noirs dessins du communisme – 03.02.2017 – 30.04.2017

Drogenbos – Luc Peire – 05.02.2017-14.05.2017 – 4766

Luc Peire (Brugge, 1916 – Parijs, 1994) is internationaal bekend als meester van het abstract verticalisme. In zijn toenemend streven naar onbegrensde ruimtelijkheid evolueert hij al snel naar de abstractie. Hij brengt de menselijke figuur als spiritueel wezen terug tot een verticale lijn in een uitgebalanceerde ruimte. In de zwart-wit-‘graphie’ herleidt de kunstenaar de lineariteit tot de essentie. Deze persoonlijke kunstvorm zal de hoeksteen vormen van de driedimensionale spiegel-environments: hoogtepunten van Peires zoektocht naar de ultieme oneindige ruimte. Later integreert Peire het doorgedreven verticalisme van de schilderijen, ‘graphies’ en tekeningen in (inter)nationale projecten met architecten en urbanisten.
De tentoonstelling illustreert dit buitentreden van het schilderdoek met zelden getoonde werken. Naast een uitzonderlijke bundeling van Lumino-Tours (1970/1980), maquettes en foto’s van integratiewerken is ook het iconische Environnement I (1967) te bezichtigen

Stilering naar de absolute abstractie
Nadat Luc Peire in 1947 uit La Jeune Peinture Belge stapt, onderneemt hij reizen naar Italië, Marokko, de Balearen, de Canarische Eilanden en Congo. De bijhorende indrukken en kennismakingen beïnvloeden de ontwikkeling van een steeds abstracter wordende beeldtaal  en een toenemend streven naar onbegrensde ruimtelijkheid. Ze inspireren hem tot de creatie van krachtige, verticale composities. De sculpturale volumes en het spel met vollen en leegtes worden geleidelijk aan gestileerd tot lineaire, geometrische vormen. Wanneer de kunstenaar aan het eind van de jaren 50 naar Parijs vertrekt, groeit zijn ruimteconcept van aan het begin van de jaren 50 uit tot een volgroeide en persoonlijke abstractie.
Aan het eind van de jaren 50 brengt hij de menselijke figuur uiteindelijk terug tot een verticale lijn in de ruimte. Het lineaire, symbool voor activiteit en voor het leven, wordt tegenover een rustig uitgewogen ruimtelijke constructie geplaatst. De toenemende  reductie van geometrische vormen brengt hem tot een karakteristiek lineair verticalisme. Een bezoek aan New York (1965–1966) spoort hem aan om de referentie naar de mens in een gecomponeerde ruimtelijke constructie verder te abstraheren. Het ritmisch spel van verticalen en kleurstroken- en banen en de serene positionering tegenover monochrome kleurvelden suggereren de puur abstracte ruimte. Peires schilderkunst evolueert uiteindelijk in de richting van een mildere lineariteit en een rustgevende symmetrie..

Integraties en Lumino-Tours
De zuiver abstracte schilderijen getuigen van Peires streven naar een oneindige ruimtelijkheid. Het is pas bij de creatie van een in de menselijke omgeving geïntegreerde totaalkunst dat hij dit ultiem verwezenlijkt ziet. Hij doet zijn schilderkunst daarom versmelten met andere kunstvormen, die hij op  hun beurt integreert in driedimensionale interieur- en architectuurconcepten en verstedelijkte landschappen. De veelzijdige, internationale samenwerkingen met architecten en  stedenbouwkundigen buigen van bij aanvang terug op Peires betrokkenheid. De abstracte  ruimtelijkheid van de integraties wordt opgeroepen door het geritmeerde spel met reliëf, kleur, leegtes en vollen, spiegeling en licht in diverse bouwkundige materialen. Tot zijn belangrijkste integratiewerken behoren de Place Carrée (Marne-la-Vallée, 1975–1982), het Brusselse metrostation Roodebeek (Brussel, 1976–1982) en Het Teken U.Z. Gasthuisberg (Leuven, 1992) aan de  oegangsweg van campus Gasthuisberg. Tijdens een bezoek aan New York (1965– 1966) rijpt het idee voor de Lumino-Tours (1970–1980). Dit vierledig sculpturaal kunstwerk refereert met zijn verticale constructie, lineariteit en lichtspel naar de New Yorkse woontorens. De plaatsing van de zwarte ritmische lijnen tegenover het doorschijnend plexiglas, de spiegels en het witte licht zijn gericht op de ruimtewerking. De zwarte, verticale lijn staat symbool voor de spirituele menselijke figuur. De Lumino-Tours illustreren de groeiende belangstelling van de kunstenaar om zijn werk als volwaardig autonoom ruimtelijk object uit te bouwen en te integreren in een environment.

Een multidisciplinair kunstenaar
Vooraleer Peire het lineair verticalisme in zijn schilderkunst tot de pure abstractie herleidt, voert hij deze stilering reeds vanaf 1955 in de ‘graphie’ door. In deze persoonlijke kunstvorm worden kleuren
en visuele aanknopingspunten uitgepuurd tot een abstract, ritmisch spel van witte en zwarte verticalen en contrasterende, horizontale accenten. De graphie zal later een belangrijke rol spelen bij de ruimtelijke environments. Op het moment dat Peire in zijn graphies en schilderijen intens experimenteert met het verder abstraheren van zijn beeldtaal, tekent hij weinig. In de loop van de jaren 70 zet hij zijn ruimtelijk onderzoek uiteindelijk ook intensief voort in tekeningen. De karakteristieke matte en grijze eigenschap van het Contépotlood verleent de geometrische tekeningen vanaf de jaren 80 hun specifieke uitstraling. Ook in de graphies en tekeningen leidt de zoektocht naar de oneindige ruimte uiteindelijk naar een mildere lineariteit en een rustgevende  symmetrie; in het geval van de graphie naar de introductie van ultramarijnblauw.

Tijdens een bezoek aan New York in1965–1966 ontwikkelt hij het idee van het environment. In de lijn van dit concept realiseert hij na terugkomst Environnement I (1967). Het kunstwerk symboliseert de wens van de kunstenaar om zijn schilderijen en graphies te integreren in andere kunstvormen, in de tijd en in de ruimte. De driedimensionale opstelling, de gespiegelde graphiewanden, de elektronische klanken van het Opus 297 Environment van componist Louis De Meester en de lichtwerking scheppen binnenin Environnement I een gevoel van eindeloze ruimte en gewichtloosheid. Bij het betreden van het kunstwerk wordt de opgeroepen ruimtewerkelijkheid niet ‘slechts’ aanschouwd, maar ook lichamelijk gewaargeworden. Dit streven naar oneindigheid is volgens Peire de zoektocht van elke mens. Met zijn werk poogt hij deze boodschap in een universele taal te brengen.
Later creëert Peire ter gelegenheid van de tentoonstelling De Verovering van de Ruimte (1968, Mexico) en de tentoonstelling Paintings Graphics Environment III (1973, Auckland) een tweede en derde environment: Ambiente Mexico 68 (1968) en Environment III (1973).


FeliXart Museum – Luc Peire – 05.02.2017-14.05.2017


Gent – James Welling: Metamorphosis – 28.01.2017-16.04.2017 – 4764


James Welling: Metamorphosis

With an extensive selection of work from the early 1970s to today, Welling’s exhibition at S.M.A.K. reflects the fundamental changes in photography in recent decades. In sounding out the medium’s aesthetic and conceptual foundations, the artist’s series spring continually from image to matter, from process to result, from representation to abstraction, and back again.

James Welling’s oeuvre refers strongly to the history of American painting and at the same time connects with the critical, post-modern debates that were current in the Pictures Generation scene in the early 1980s, where concepts of authorship, originality and representation were prominent. In addition to this conceptual basis, emotional states such as melancholy and nostalgia are distinctly present in the work of this artist, who often interweaves biographical elements with the history of photography. Welling’s photographic practice is comparable with that of a “ventriloquist”, as he himself once described it, meaning that he embraces many artistic languages through the filter of photography.

The exhibition is a cooperation of S.M.A.K., Ghent with Kunstforum Vienna, Austria.
Idea and concept: Martin Germann and Heike Eipeldauer.


S.M.A.K. – James Welling: Metamorphosis – 28.01.2017-16.04.2017

Charleroi – Jeanloup Sieff – 10.12.2016-07.05.2017 – 4754


Jeanloup Sieff.
Serge Gainsbourg et Jane Birkin.
Paris, 1970
© Estate Jeanloup Sieff
«Les gens qui ne me connaissent pas se font de fausses idées à mon sujet. Ils s’imaginent que je suis un peu orgueilleux, un peu dilettante, un peu distant… mais ils se trompent, je le suis totalement.»
Elégance et légèreté, classicisme et sensualité sont quelques qualificatifs pour évoquer les photographies de Jeanloup Sieff (1933-2000).
Reporter indépendant, un temps membre de l’agence Magnum – il reçoit en 1959 le Prix Niépce pour son reportage sur le Borinage – c’est cependant dans la photographie de mode qu’il va s’illustrer.
Réalisées principalement pour de prestigieuses revues de mode telles Harper’s Bazaar, Elle, Vogue ou British Mode, ses photographies s’émancipent pourtant de la commande par l’originalité des cadrages, la densité des impressions et le choix du grand angle qui les rend immédiatement reconnaissables. Car il y a bien un style Sieff avec ses femmes-icônes portant les créations de prestigieux couturiers, ses nus féminins saisis dans leur troublante intimité, ses paysages déserts qui sont le visage solitaire de ce photographe pratiquant l’amitié avec les vedettes de l’écran ou de la politique qu’il rend si proches, s’effaçant derrière le modèle. Sieff épure sa photographie, en conservant les lignes maîtresses, les coulant dans des noirs profonds, rejoignant l’esthétique d’une époque, les «Trente Glorieuses» qu’il incarne à la perfection.
Depuis les années cinquante, en une étroite connivence avec le cinéma, au travers des thèmes abordés, c’est tout le parfum d’une époque qu’a su traduire Jeanloup Sieff en ses images.
L’œuvre de Sieff n’a jamais connu une exposition d’importance en Belgique. Le Musée de la Photographie à Charleroi proposera une sélection des photographies les plus emblématiques de Jeanloup Sieff, mélange des collections du Musée et des archives du photographe pour rendre hommage à celui qui, à l’égal d’ Irving Penn ou de Richard Avedon, a marqué plus d’une génération. Un choix de photographies de la série Borinage 1959 sera présenté dans la Galerie du Cloître.
Musée de la Photographie – Jeanloup Sieff – LES ANNEES LUMIERE – 10.12.2016-07.05.2017

Gent – War in short pants – 14.10.2016-02.04.2017 – 4736

War in short pants looks at the first world war through the eyes of children. from october 14th 2016 seven children from seven countries will be telling their story in the st peter’s abbey in ghent. each of them lived their own personal war, close to the front perhaps, on the other side of the world or fleeing the enemy.
In their own language the children recount how a world war invades their playground, living-room, classroom or village. with pen and pencil they describe in diaries, letters and drawings how the great war affects their loved ones and their dreams, and touches their hearts. it is as if the young people we hear on the audio-guide are experiencing their impressions of the day for the first time.
Visitors to the exhibition literally step into the time and space of the young protagonists, surrounded by original ego-documents and historical toys.  each child’s microcosm is crystallized in enlarged toy frames which reflect the child’s environment and testimony. looking at their toy aeroplanes and soldiers, childhood turns to adulthood, playtime to the ‘real’ world.

The summer of 1914 saw the outbreak of a war that changed the world. Soldiers were not its only victims; whole communities were affected. Children as well as adults suddenly found themselves in the eye of the storm.
Those confounding and tragic experiences have been widely commemorated since 2014. Following on from there, Historische Huizen Gent looked at those events from a new viewpoint: that of children. How did children experience that dramatic period which turned the world upside down? How did the war impact on their little world?
War in short pants juxtaposes the child’s world with the world of grown-ups, childish fantasy with adult reality. Photographs and moving images show children’s belongings in a wider context and bring to life the world in which children grew up during the First World War. In this way, the exhibition sketches an extraordinary picture of what was for everyone an extraordinary time. And it does this in the stimulating, poetical and novel way that is the trademark of Historische Huizen Gent’s exhibition-makers.

Original exhibition design
The exhibition underlines in an original and very tangible way the stark contrast between the children’s world and the harsh reality. The world of the protagonists is recreated in large steel constructions representing parts of toys. Visitors step into them and become part of the child’s world, part of the child’s story. On the accompanying audio-guide they hear excerpts from the children’s diaries and letters, which bring that world to life and make it more poignant.
Step out of that environment and visitors find themselves face to face with the adult reality of the day. A theme is linked to each child and developed on the basis of his or her life story. Those themes range from ‘the absent father’, ‘the mobilization of the child’ and ‘life under occupation’ to ‘child soldiers’, ‘globalization’, etc.

International loans   
War in short pants prides itself on numerous loans and visual material from Belgium and abroad, including L’Archive de La Province dominicaine de France, das Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland, the Imperial War Museum, the Royal Bank of Scotland Archives, le Musée de la Grande Guerre du pays de Meaux, la Collection Société française de photographie, Stiftung Ruhr Museum, In Flanders Fields and the Royal Museums of Art and History.
A number of private collectors at home and abroad also made their collections available. And, last but not least, we are indebted to the Toy Museum in Mechelen for their cooperation.

Cooperation with Cegesoma and the institute for public history  Like Coloured Past, Family at War in 2010 and Unknown Images, Powerful Stories in 2012, War in short pants is a cooperation project between Historische Huizen Gent, Bruno De Wever of the Instituut voor Publieksgeschiedenis/UGent and the CegeSoma in the person of Rudi Van Doorslaer and Bruno Benvindo

Sint-Pietersabdij – War in short pants – 14.10.2016-02.04.2017